aaprijdtkever.nl is een project van Jeroen; verhalenverteller //
gangkastpoëet // muziekliefhebber // huurwoordenaar \\ Ex-sd.ZW \\

kleine fictie: Onaangeraakt
'Sommige dagen raakt niemand mij aan.'
Ze kijkt in haar lege bierglas en zet het dan langzaam op tafel. Zelfs na deze treurige woorden heb ik niet de behoefte haar te omhelzen. Zo'n vriendschap hebben we niet. Aan het andere einde van de bar rekent iemand af. Als de barman klaar is, steek ik twee vingers in de lucht. Nieuwe glazen vervangen de gebruikte. Ik neem een slokje en vermijd oogcontact, als ik zo luchtig mogelijk informeer: 'Wat is de score vandaag?'

Ze glimlacht en kijkt even mijn kant op.
'De boodschappenjongen raakte mijn vinger aan, toen ik het pinapparaat teruggaf.'
Ik wijs op haar handen, de ene tekent dunne lijntjes in het koude vocht van het beslagen glas.
'Je hebt ze toch wel gewassen, he?!'
Nu grijnst ze en voordat ik het doorheb, ligt haar koude tekenhand in mijn nek. Ik schrik een beetje, gil en verschuif op mijn kruk. Als ze haar handen weer op de bar legt, voel ik de kou van haar vingers langzaam wegtrekken uit mijn huid. Onder mijn overhemd staan de haren op mijn armen overeind. Liefde kruipt omhoog, van mijn schoot naar mijn hart en wangen. Ik sla een arm om haar heen en wil haar kussen. Nu, ergens. Terwijl ik haar naar mij toe trek, beweegt zij van mij af. Mijn lippen zweven in de lucht, kussen het niets tussen ons, dat nu een eeuwigheid is geworden.
'Djeezus, zo wanhopig ben ik ook weer niet, hoor.'
De barman, blinde getuige van mijn mislukking, verlaat zijn stek en steekt in de deuropening een sigaret op.
'Sorry. Het is niet persoonlijk.'

Zwijgend drinken we. Als ze haar glas op heeft, staat ze op en trekt ze haar jas van de lege barkruk naast de hare. We kijken elkaar even aan. Ze glimlacht een kleine, scheve grijns. Ongemak en medelijden.
'Tot morgen.'
Ik knik en kantel mijn glas.
'Groeten aan de boodschappenjongen.'

Ik kijk haar niet na. Ik wil het wel, maar mijn ego laat het niet toe. Als de barman weer op zijn plek staat, zwaai ik met mijn pinpas. Hij zet twee glaasjes Sambuca op de bar en schenkt ze vol. Terwijl het automaatje piept, slaan we ieder een glaasje achterover. Eenmaal in bed tel ik het aantal mensen dat mij aangeraakt heeft vandaag.
Jeroen Kraakman @ 09 Feb 2021



© 2007-2021 aaprijdtkever.nl